غزل

چې ښه مې نظر واچاوه کابل کې رنگارنگ

نجونې هلکان مې تر نظر شوه په یو رنگ

خوراک یې چپس گرم همبرگر او دي ساسچ

په دې کې لا پلو چلو او سوپ ته خوري څورنگ

په ساز او په سرود کې خوښوي ګډوډ اواز

په تیره بیا چې مله شي اوازونه په څورنگ

اوږده ویښتان د نر شول لنډکي یې بیا د ښځې

پوه نه شوم چې دا موډ دی رسوایي ده که نیرنگ

په کور کې یادوي خپل او موروپلاردوی په نامه

چې دا عمل د دوی لپاره عار دی او هم ننگ

نه درس شته نه سبق شته نه سویه نه لیاقت

تمامه ورځ موډونه گډاگانې ترونگ او ترنگ

سترگې د دوی پټې رسوایۍ په لور روان دي

قسیمه پام کوه د دوی سازش دی بې فرهنگ

د پوهنمل محمد قسیم چمتو د محصلۍ د دورې شعر